Boven en onder het probleem werken

Bijgewerkt op: 17 mrt.

Ik heb weer erg genoten van een opleidingsweek MER (Myofascial Energetic Release). MER is een krachtige lichaamsgerichte methodiek die opgebouwde spanningen, emoties en pijn op een erg effectieve manier uit het lichaam haalt (je kan er hier meer over lezen).


De vragenrondes tijdens deze opleidingen zijn de momenten waarop de practitioners hun ervaringen delen met de leraar en zijn een rijke bron van inspiratie. Tijdens een van deze rondes hoorde ik een antwoord dat ‘klik’ deed in mijn hoofd. Zo een klik die je doet realiseren dat je een blauwdruk - antwoord hebt gekregen, één van toepassing in meerdere werkvelden. Een waarheid, vanuit welk perspectief je ook kijkt.

De metafoor van het lichaam

Het lichaam als metafoor voor de werking van teams en organisaties is wel bekend. De meeste managementboeken hebben dit beeld ondertussen omarmd. Het representeert het idee dat teams en organisaties holistische, levende, evoluerende systemen zijn. Niks nieuws onder de zon. Maar wat als we die metafoor nu eens zouden verfijnen en doortrekken (of uitbenen, voor zij die zaten te wachten op een woordgrapje)?


De meeste metaforen stoppen bij het overkoepelende beeld 'to get the point across'. Maar misschien zit er op een dieper niveau nog wel meer wijsheid...


De 'aha'- erlebenis in de vragenronde kwam net uit dat diepere niveau van begrip. Om dat helder te krijgen licht ik (beperkt) in deze blog een specifiek onderdeel toe over de werking van het lichaam. Namelijk het bindweefselsysteem. Om het dan tegen de realiteit van coaching te leggen.


In deze blog kan je lezen dat er 3 holistische systemen in het lichaam zijn, waar het bindweefselsysteem er 1 van is. Dit bindweefsel, ook wel fascie genoemd, is het raamwerk van onze vloeibare architectuur, een mengsel van vast en vloeibaar, dat zorgt voor de flexibiliteit, kracht, elasticiteit, zintuiglijkheid en continuïteit van het lichaam. Het is tegelijkertijd de grens tussen de delen, de brug tussen twee gebieden en de algemene structuur.


Het zorgt voor vorm, verbinding, overdracht en perceptie. Geen kleintje dus.



Structureel werk en herbalanceren

‘Boven en onder het probleem werken’ hoorde ik Satyarthi zeggen. En als hij spreekt luister ik graag. Satyarthi is een man met meer dan 40 jaar ervaring in lichaamswerk (hij heeft Osho nog bodywork gegeven, dat alleen al...). Hij heeft vorm gegeven aan 2 erg krachtige methoden om het lichaam structureel en energetisch terug in balans te brengen. Om maar te zeggen dat hij weet waarover hij praat...


Onze dagdagelijkse routines, beslommeringen en inactiviteit zorgen ervoor dat ons lichaam uit zijn natuurlijke balans schuift. Je zit waarschijnlijk, terwijl je dit leest, neer op je stoel en denkt aan 3 andere mails die je nog te beantwoorden hebt en die boodschappen die je nog te doen hebt (die alweer duurder zijn geworden). Het is onoverkomelijk voor iedereen, zelfs voor Saty zelf. Het is dus normaal dat je af en toe aan de slag moet met het herbalanceren van je lichaam.


Als coaches (individueel, team of organisatie) zien we het dagelijks in ons werk. Hoe goed de intenties van iemand of van een samenwerking ook mogen zijn, vroeger of later schuift de constructieve energie naar lager en inefficiënter niveau. Het overkomt iedereen. Hierdoor hebben individuen, teams en samenwerkingen op regelmatige tijdstippen nood aan herbalancering en structureel werk.



De pijn ruimte geven

Wat Satyarthi bedoelde met zijn antwoord was een referentie aan iets erg wat de meeste coaches kenmerkt, namelijk 'pijn' willen oplossen. We ruiken pijn in samenwerkingen of dynamieken als een bloedhond en zitten er meestal snel met onze neus bovenop.


In een lichaam kan je de pijn mits enige ervaring ook snel opspeuren. Je voelt het onder je vingertoppen, de fascia voelt er meer rigide aan, je cliënt houdt even de adem in als je er met je handen in de buurt komt, je ziet het als iemand staat of zit in de disbalans van zijn lichaam, ... .


Ook bij lichaamswerkers is er een valkuil om 'de pijn snel te verlichten'. Dit wil zeggen dat er meteen op de probleemzone gesprongen wordt en daar 'hard wordt op gewerkt'.


Maar meestal is het beter om de pijn ruimte te geven. Dat wil zeggen dat je eerst op de nabijgelegen structuren werkt. Zodat de 'probleemzone' de kans krijgt om de opgebouwde spanningen en energie ook af te voeren via het omliggende weefsel.


Ook in coaching is het van belang om eerst ruimte en ontspanning te creëren in de omliggende structuren van het probleem. Werk je met een team? tracht dan ook met de context van het team te werken: leidinggevenden, klanten, processen,…. Is daar voldoende rust en stabiliteit om de 'genezing en herbalancering' van het probleemteam bedding te geven?


Werk je met individuen? Is er voldoende stabiliteit in de aansluitende structuren van je coachee om de integratie van het geleerde te ondersteunen en te blijven staan in balans?





Als toxines zich ophopen

Een recente ervaring met een organisatie drukte me nog eens met de neus in de feiten dat het lastig kan zijn om de aanpalende structuren ruimte te laten maken of te doen ontspannen. In het werken met een directieteam voelde ik de spanning in de structuur 'boven' (De Raad van Beheer) en 'onder' (het middenmanagement).


De 'onderstructuur' mee in het behandelingsbad nemen was makkelijk en evident. De bovenstructuur daarentegen liet zich niet aanraken of behandelen. Hierdoor kon de spanning (van de directie) via dat systeem niet afgevoerd worden naar boven toe. De toxines die zich vrijmaakten konden zo maar 1 richting meer uit...


Indien dit niet adequaat aangepakt wordt verandert het systeem zo in een zelfversterkende negatieve loop (kan je hier ook meer over lezen).


Praten met de juiste opdrachtgever is altijd een uitdaging in ons vak... Maar daar schrijf ik nog wel eens een andere blog over...




Boven en onder je archetype werken

Een van mijn passies die ik deel met Debbie Baute is het werken met Archetypes voor organisatie-, team- en persoonlijke ontwikkeling. En ook daar gaat het antwoord van Satyarthi op.


Loop je vast in de valkuilen van je dominante archetype? Wil je een archetype meer inzetten maar kan je maar geen ingang vinden in hoe dat te doen?


Dan is het slim om de aanpalende archetypes onder de loep te nemen.


In een voorbeeld?

Concreet wil dit zeggen dat je voor een ontluikende koning bijvoorbeeld mee de ‘nar’ en de ‘koningin’ onderzoekt. De nar zorgt ervoor dat de ontluikende koning een stem in zichzelf heeft die hem met de nodige humor de waarheid kan vertellen zijn macht niet uit balans geraakt. Deze nar kan je intern structureren en vormgeven of je kan op zoek gaan naar iemand die tijdelijk voor je als nar fungeert.


De Koningin is de partner in crime die hem kan omarmen, ondersteunen en van hem overnemen indien het nodig is. Ook hier kan je je coachee ondersteunen in het (h)erkennen van zijn innerlijke Koningin of ook hier ga je op zoek naar een tijdelijke externe stem.


Als je deze aansluitende structuren mee vorm geeft in het wordingsproces van de Koning, kunnen tijdens dit proces emoties, spanningen, successen,... goed landen en heeft de Koning een veilige bedding om helemaal in het spotlicht komen staan.


Wil je meer weten over boven en onder werken? Heb je nood aan zicht op boven en onderstructuren? Of wil je gewoon op de tafel om jezelf ruimte te geven? Aarzel dan niet om me te contacteren?




78 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven